THB
Hebrew (WLC)
⋮⋮
Greek (LXX)
⋮⋮
Latin (Vulgate)
⋮⋮
Samaritan (SP)
⋮⋮
English (KJV)
⋮⋮
Qumran (DSS)
⋮⋮
1📜
לַמְנַצֵּ֥חַ לידיתון מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד׃
1
38:1
Εἰς τὸ τέλος, τῷ Ἰδιθούν · ᾠδὴ τῷ Δαυείδ.
1
38:1
In finem, ipsi Idithun, Cánticum David.
1
[not available]
1
[not available]
1
[not available]
2📜
אָמַ֗רְתִּי אֶֽשְׁמְרָ֣ה דְרָכַי֮ מֵחֲט֪וֹא בִלְשׁ֫וֹנִ֥י אֶשְׁמְרָ֥ה לְפִ֥י מַחְס֑וֹם בְּעֹ֖ד רָשָׁ֣ע לְנֶגְדִּֽי׃
2
38:2
Εἶπα Φυλάξω τὰς ὁδούς μου τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν ἐν γλώσσῃ μου · ἐθέμην τῷ στόματί μου φυλακὴν ἐν τῷ συστῆναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐναντίον μου.
2
38:2
Dixi: Custódiam vias meas: ut non delínquam in lingua mea. Pósui ori meo custódiam, cum consísteret peccátor advérsum me.
2
[not available]
2
39:1
To the chief Musician, [even] to Jeduthun, A Psalm of David. I said, I will take heed to my ways, that I sin not with my tongue: I will keep my mouth with a bridle, while the wicked is before me.
2
[not available]
3📜
נֶאֱלַ֣מְתִּי ד֭וּמִיָּה הֶחֱשֵׁ֣יתִי מִטּ֑וֹב וּכְאֵבִ֥י נֶעְכָּֽר׃
3
38:3
ἐκωφώθην καὶ ἐταπεινώθην καὶ ἐσίγησα ἐξ ἀγαθῶν, καὶ τὸ ἄλγημά μου ἀνεκαινίσθη.
3
38:3
Obmútui, et humiliátus sum, et sílui a bonis: et dolor meus renovátus est.
3
[not available]
3
39:2
I was dumb with silence, I held my peace, [even] from good; and my sorrow was stirred.
3
[not available]
4📜
חַם לִבִּ֨־י ׀ בְּקִרְבִּ֗י בַּהֲגִיגִ֥י תִבְעַר־אֵ֑שׁ דִּ֝בַּ֗רְתִּי בִּלְשֽׁוֹנִי׃
4
38:4
ἐθερμάνθη ἡ καρδία μου ἐντός μου, καὶ ἐν τῇ μελέτῃ μου ἐκκαυθήσεται πῦρ · ἐλάλησα ἐν γλώσσῃ μου.
4
38:4
Concáluit cor meum intra me: et in meditatióne mea exardéscet ignis.
4
[not available]
4
39:3
My heart was hot within me, while I was musing the fire burned: [then] spake I with my tongue,
4
[not available]
5📜
הוֹדִ֘יעֵ֤נִי יְהוָ֨ה ׀ קִצִּ֗י וּמִדַּ֣ת יָמַ֣י מַה־הִ֑יא אֵ֝דְעָ֗ה מֶה־חָדֵ֥ל אָֽנִי׃
5
38:5
Γνώρισόν μοι, Κύριε, τὸ πέρας μου, καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν μου τίς ἐστιν, ἵνα γνῶ τί ὑστερῶ ἐγώ.
5
38:5
Locútus sum in lingua mea: Notum fac mihi Dómine finem meum, et númerum diérum meórum quis est: ut sciam quid desit mihi.
5
[not available]
5
39:4
LORD, make me to know mine end, and the measure of my days, what it [is; that] I may know how frail I [am].
5
[not available]
6📜
הִנֵּ֤ה טְפָח֨וֹת ׀ נָ֘תַ֤תָּה יָמַ֗י וְחֶלְדִּ֣י כְאַ֣יִן נֶגְדֶּ֑ךָ אַ֥ךְ כָּֽל־הֶ֥בֶל כָּל־אָ֝דָ֗ם נִצָּ֥ב סֶֽלָה׃
6
38:6
ἰδοὺ παλαιὰς ἔθου τὰς ἡμέρας μου, καὶ ἡ ὑπόστασίς μου ὡσεὶ οὐδὲν ἐνώπιόν σου · πλὴν τὰ σύμπαντα ματαιότης, πᾶς ἄνθρωπος ζῶν. διάψαλμα.
6
38:6
Ecce mensurábiles posuísti dies meos: et substántia mea tamquam níhilum ante te. Verúmtamen univérsa vánitas, omnis homo vivens.
6
[not available]
6
39:5
Behold, thou hast made my days [as] an handbreadth; and mine age [is] as nothing before thee: verily every man at his best state [is] altogether vanity. Selah.
6
[not available]
7📜
אַךְ בְּ־צֶ֤לֶם ׀ יִֽתְהַלֶּךְ־אִ֗ישׁ אַךְ־הֶ֥בֶל יֶהֱמָי֑וּן יִ֝צְבֹּ֗ר וְֽלֹא־יֵדַ֥ע מִי אֹסְפָֽ־ם׃
7
38:7
μέντοι γε ἐν εἰκόνι διαπορεύεται ἄνθρωπος, πλὴν μάτην ταράσσονται · θησαυρίζει, καὶ οὐ γινώσκει τίνι συνάξει αὐτά.
7
38:7
Verúmtamen in imágine pertránsit homo: sed et frustra conturbátur. Thesaurízat: et ignórat cui congregábit ea.
7
[not available]
7
39:6
Surely every man walketh in a vain shew: surely they are disquieted in vain: he heapeth up [riches], and knoweth not who shall gather them.
7
[not available]
8📜
וְעַתָּ֣ה מַה־קִּוִּ֣יתִי אֲדֹנָ֑י תּ֝וֹחַלְתִּ֗י לְךָ֣ הִֽיא׃
8
38:8
καὶ νῦν τίς ἡ ὑπομονή μου; οὐχὶ ὁ κύριος; καὶ ἡ ὑπόστασίς μου παρὰ σοῦ ἐστιν.
8
38:8
Et nunc quæ est exspectátio mea? nonne Dóminus? et substántia mea apud te est.
8
[not available]
8
39:7
And now, Lord, what wait I for? my hope [is] in thee.
8
[not available]
9📜
מִכָּל פְּשָׁעַ֥־י הַצִּילֵ֑נִי חֶרְפַּ֥ת נָ֝בָ֗ל אַל תְּשִׂימֵֽ־נִי׃
9
38:9
ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν μου ῥῦσαί με, ὄνειδος ἄφρονι ἔδωκάς με.
9
38:9
Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me: oppróbrium insipiénti dedísti me.
9
[not available]
9
39:8
Deliver me from all my transgressions: make me not the reproach of the foolish.
9
[not available]
10📜
נֶ֭אֱלַמְתִּי לֹ֣א אֶפְתַּח פִּ֑־י כִּ֖י אַתָּ֣ה עָשִֽׂיתָ׃
10
38:10
ἐκωφώθην καὶ οὐκ ἤνοιξα τὸ στόμα μου, ὅτι σὺ εἶ ὁ ποιήσας με.
10
38:10
Obmútui, et non apérui os meum, quóniam tu fecísti:
10
[not available]
10
39:9
I was dumb, I opened not my mouth; because thou didst [it].
10
[not available]
11📜
הָסֵ֣ר מֵעָלַ֣י נִגְעֶ֑ךָ מִתִּגְרַ֥ת יָ֝דְךָ֗ אֲנִ֣י כָלִֽיתִי׃
11
38:11
ἀπόστησον ἀπ᾽ ἐμοῦ τὰς μάστιγάς σου · ἀπὸ τῆς ἰσχύος τῆς χειρός σου ἐγὼ ἐξέλιπον.
11
38:11
ámove a me plagas tuas.
11
[not available]
11
39:10
Remove thy stroke away from me: I am consumed by the blow of thine hand.
11
[not available]
12📜
בְּֽתוֹכָ֘ח֤וֹת עַל־עָוֺ֨ן ׀ יִסַּ֬רְתָּ אִ֗ישׁ וַתֶּ֣מֶס כָּעָ֣שׁ חֲמוּד֑וֹ אַ֤ךְ הֶ֖בֶל כָּל־אָדָ֣ם סֶֽלָה׃
12
38:12
ἐν ἐλεγμοῖς ὑπὲρ ἀνομίας ἐπαίδευσας ἄνθρωπον, καὶ ἐξέτηξας ὡς ἀράχνην τὴν ψυχὴν αὐτοῦ · πλὴν μάτην ταράσσεται πᾶς ἄνθρωπος. διάψαλμα.
12
38:12
A fortitúdine manus tuæ ego deféci in increpatiónibus: propter iniquitátem corripuísti hóminem. Et tabéscere fecísti sicut aráneam ánimam eius: verúmtamen vane conturbátur omnis homo.
12
[not available]
12
39:11
When thou with rebukes dost correct man for iniquity, thou makest his beauty to consume away like a moth: surely every man [is] vanity. Selah.
12
[not available]
13📜
שִֽׁמְעָ֥ה תְפִלָּתִ֨־י ׀ יְהוָ֡ה וְשַׁוְעָתִ֨י ׀ הַאֲזִינָה֮ אֶֽל דִּמְעָתִ֗־י אַֽל־תֶּ֫חֱרַ֥שׁ כִּ֤י גֵ֣ר אָנֹכִ֣י עִמָּ֑ךְ תּ֝וֹשָׁ֗ב כְּכָל אֲבוֹתָֽ־י׃
13
38:13
εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου καὶ τῆς δεήσεώς μου, ἐνώτισαι τῶν δακρύων μου. μὴ παρασιωπήσῃς · ὅτι πάροικος ἐγώ εἰμι ἐν τῇ γῇ καὶ παρεπίδημος, καθὼς πάντες οἱ πατέρες μου.
13
38:13
Exáudi oratiónem meam Dómine, et deprecatiónem meam: áuribus pércipe lácrymas meas. Ne síleas, quóniam ádvena ego sum apud te, et peregrínus, sicut omnes patres mei.
13
[not available]
13
39:12
Hear my prayer, O LORD, and give ear unto my cry; hold not thy peace at my tears: for I [am] a stranger with thee, [and] a sojourner, as all my fathers [were].
13
11Q8 · f6
[האזי]נ?׳ה##[ אל דמעת׳י אל־תחרש כי גר אנוכי עמ׳כה] ת##ושב[ ככול אבות׳י ׃
14📜
הָשַׁ֣ע מִמֶּ֣נִּי וְאַבְלִ֑יגָה בְּטֶ֖רֶם אֵלֵ֣ךְ וְאֵינֶֽנִּי׃
14
38:14
ἄνες μοι ἵνα ἀναψύξω πρὸ τοῦ με ἀπελθεῖν καὶ οὐκέτι μὴ ὑπάρξω.
14
38:14
Remítte mihi, ut refrígerer priúsquam ábeam, et ámplius non ero.
14
[not available]
14
39:13
O spare me, that I may recover strength, before I go hence, and be no more.
14
11Q8 · f6
השע ממ׳ני ואבליגה בטרם אלך] ואינ׳נ#?[י ׃
