Hebrew (WLC)
⋮⋮
Greek (LXX)
⋮⋮
Latin (Vulgate)
⋮⋮
Samaritan (SP)
⋮⋮
English (KJV)
⋮⋮
Qumran (DSS)
⋮⋮
1
הִנָּ֨ךְ יָפָ֤ה רַעְיָתִי֙ הִנָּ֣ךְ יָפָ֔ה עֵינַ֣יִךְ יוֹנִ֔ים מִבַּ֖עַד לְצַמָּתֵ֑ךְ שַׂעְרֵךְ֙ כְּעֵ֣דֶר הָֽעִזִּ֔ים שֶׁגָּלְשׁ֖וּ מֵהַ֥ר גִּלְעָֽד׃
1
Ἰδοὺ εἶ καλὴ πλησίον μου, ἰδοὺ εἶ καλή. ὀφθαλμοί σου περιστεραὶ ἐκτὸς τῆς σιωπήσεώς σου. τρίχωμά σου ὡς ἀγέλαι τῶν αἰγῶν αἳ ἀπεκαλύφθησαν ἀπὸ τοῦ Γαλαάδ.
1
Quam pulchra es amíca mea, quam pulchra es! Oculi tui columbárum, absque eo quod intrínsecus latet. Capílli tui sicut greges caprárum, quæ ascendérunt de monte Gálaad.
1
[not available]
1
Behold, thou [art] fair, my love; behold, thou [art] fair; thou [hast] doves ’ eyes within thy locks: thy hair [is] as a flock of goats, that appear from mount Gilead.
1
4Q106 · f2i+3_5
[הנ׳ך יפה רעית׳י הנ׳ך יפ]ה## עיני׳ך י?ו?נ?י?ם## [מ]ב##ע##ד## לצ#מ#ת׳ך כעדר [העזים שער׳ך שגלש]ו#?ת מהר גלעד ׃
2
שִׁנַּ֨יִךְ֙ כְּעֵ֣דֶר הַקְּצוּב֔וֹת שֶׁעָל֖וּ מִן הָ־רַחְצָ֑ה שֶׁכֻּלָּם֙ מַתְאִימ֔וֹת וְשַׁכֻּלָ֖ה אֵ֥ין בָּהֶֽם׃
2
ὀδόντες σου ὡς ἀγέλαι τῶν κεκαρμένων αἳ ἀνέβησαν ἀπὸ τοῦ λουτροῦ, αἱ πᾶσαι διδυμεύουσαι, ἀτεκνοῦσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς.
2
Dentes tui sicut greges tonsárum, quæ ascendérunt de lavácro: omnes geméllis fœ́tibus, et stérilis non est inter eas.
2
[not available]
2
Thy teeth [are] like a flock [of sheep that are even] shorn, which came up from the washing; whereof every one bear twins, and none [is] barren among them.
2
4Q106 · f2i+3_5
[מן הרחצה שכל׳ם מת]א#ימות ושכלה אינ׳ה ב׳הם ׃ כע#ד##ר## הקצ##ו#?ב##ו#?ת## ש##נ#?י#?׳ך ע##לו
3
כְּח֤וּט הַשָּׁנִי֙ שִׂפְתֹתַ֔יִךְ וּמִדְבָּרֵ֖יךְ נָאוֶ֑ה כְּפֶ֤לַח הָֽרִמּוֹן֙ רַקָּתֵ֔ךְ מִבַּ֖עַד לְצַמָּתֵֽךְ׃
3
ὡς σπαρτίον τὸ κόκκινον χείλη σου, καὶ ἡ λαλιά σου ὡραία · ὡς λέπυρον ῥόας μῆλόν σου ἐκτὸς τῆς σιωπήσεώς σου.
3
Sicut vitta coccínea lábia tua, et elóquium tuum dulce. Sicut fragmen mali púnici, ita genæ tuæ, absque eo quod intrínsecus latet.
3
[not available]
3
Thy lips [are] like a thread of scarlet, and thy speech [is] comely: thy temples [are] like a piece of a pomegranate within thy locks.
3
4Q106 · f2i+3_5
כחוט [ה]שני [שפתתי׳ך ומדברי׳ך נאוה ]כ##פ##לח ה#רמון מזקנת׳ך מבע#ד לצ#מ[ת]׳ך# ׃
4
כְּמִגְדַּ֤ל דָּוִיד֙ צַוָּארֵ֔ךְ בָּנ֖וּי לְתַלְפִּיּ֑וֹת אֶ֤לֶף הַמָּגֵן֙ תָּל֣וּי עָלָ֔יו כֹּ֖ל שִׁלְטֵ֥י הַגִּבּוֹרִֽים׃
4
ὡς πύργος Δαυεὶδ τράχηλός σου, ὁ ᾠκοδομημένος εἰς Θαλπιώθ. χίλιοι θυρεοὶ κρέμανται ἐπ᾽ αὐτόν, πᾶσαι βολίδες τῶν δυνατῶν.
4
Sicut turris David collum tuum, quæ ædificáta est cum propugnáculis: mille clýpei pendent ex ea, omnis armatúra fórtium.
4
[not available]
4
Thy neck [is] like the tower of David builded for an armoury, whereon there hang a thousand bucklers, all shields of mighty men.
4
4Q106 · f2i+3_5
[כמגדל דויד צואר׳ך בנוי לתלפיות ]אלף המגן תלוי ב׳ו כל שלטי הג#?בורים ׃
5
שְׁנֵ֥י שָׁדַ֛יִךְ כִּשְׁנֵ֥י עֳפָרִ֖ים תְּאוֹמֵ֣י צְבִיָּ֑ה הָרוֹעִ֖ים בַּשּׁוֹשַׁנִּֽים׃
5
δύο μαστοί σου ὡς δύο νεβροὶ δίδυμοι δορκάδος οἱ νεμόμενοι ἐν κρίνοις.
5
Duo úbera tua, sicut duo hínnuli cápreæ gemélli, qui pascúntur in líliis.
5
[not available]
5
Thy two breasts [are] like two young roes that are twins, which feed among the lilies.
5
4Q106 · f2i+3_5
[שני שדי׳ך כשני עפרים תאומי צביה] # רעים בשושנים ׃
6
עַ֤ד שֶׁיָּפ֨וּחַ֙ הַיּ֔וֹם וְנָ֖סוּ הַצְּלָלִ֑ים אֵ֤לֶךְ לִי֙ אֶל־הַ֣ר הַמּ֔וֹר וְאֶל־גִּבְעַ֖ת הַלְּבוֹנָֽה׃
6
ἕως οὗ διαπνεύσῃ ἡ ἡμέρα καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί, πορεύσομαι ἐμαυτῷ πρὸς τὸ ὄρος τῆς σμύρνης καὶ πρὸς τὸν βουνὸν τοῦ Λιβάνου.
6
Donec aspíret dies, et inclinéntur umbræ, vadam ad montem myrrhæ, et ad collem thuris.
6
[not available]
6
Until the day break, and the shadows flee away, I will get me to the mountain of myrrh, and to the hill of frankincense.
6
4Q106 · f2i+3_5
עד ש##י?פוח [היום ונסו הצללים אלך ל׳י אל־הר המו]ר# אל־גבעת הלבונה ׃
7
כֻּלָּ֤ךְ יָפָה֙ רַעְיָתִ֔י וּמ֖וּם אֵ֥ין בָּֽךְ׃ ס
7
ὅλη καλὴ εἶ πλησίον μου, καὶ μῶμος οὐκ ἔστιν ἐν σοί.
7
Tota pulchra es amíca mea, et mácula non est in te.
7
[not available]
7
Thou [art] all fair, my love; [there is] no spot in thee.
7
4Q106 · f2ii
כל׳[ך יפה רעית׳י ומום אין ב׳ך ׃
8
אִתִּ֤י מִלְּבָנוֹן֙ כַּלָּ֔ה אִתִּ֖י מִלְּבָנ֣וֹן תָּב֑וֹאִי תָּשׁ֣וּרִי ׀ מֵרֹ֣אשׁ אֲמָנָ֗ה מֵרֹ֤אשׁ שְׂנִיר֙ וְחֶרְמ֔וֹן מִמְּעֹנ֣וֹת אֲרָי֔וֹת מֵֽהַרְרֵ֖י נְמֵרִֽים׃
8
δεῦρο ἀπὸ Λιβάνου, νύμφη, δεῦρο ἀπὸ Λιβάνου · ἐλεύσῃ καὶ διελεύσῃ ἀπὸ ἀρχῆς πίστεως, ἀπὸ κεφαλῆς Σανεὶρ καὶ Ἑρμών, ἀπὸ μανδρῶν λεόντων, ἀπὸ ὀρέων παρδάλεων.
8
Veni de Líbano sponsa mea: veni de Líbano, veni: coronáberis de cápite Amana, de vértice Sanir et Hermon, de cubílibus leónum, de móntibus pardórum.
8
[not available]
8
Come with me from Lebanon, [my] spouse, with me from Lebanon: look from the top of Amana, from the top of Shenir and Hermon, from the lions ’ dens, from the mountains of the leopards.
8
4Q107 · f2ii
את מן לבנון כלה את מן לבנון אבאי תשורי מן ראשי אומנון ממענ?ות אר#י#?ו#?ת## מן הררי נמרים ׃
9
לִבַּבְתִּ֖נִי אֲחֹתִ֣י כַלָּ֑ה לִבַּבְתִּ֨ינִי֙ באחד מֵעֵינַ֔יִךְ בְּאַחַ֥ד עֲנָ֖ק מִצַּוְּרֹנָֽיִךְ׃
9
ἐκαρδίωσας ἡμᾶς, ἀδελφή μου νύμφη · ἐκαρδίωσας ἡμᾶς ἑνὶ ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου, ἐν μιᾷ, ἐν θέματι τραχήλων σου.
9
Vulnerásti cor meum soror mea sponsa, vulnerásti cor meum in uno oculórum tuórum, et in uno crine colli tui.
9
[not available]
9
Thou hast ravished my heart, my sister, [my] spouse; thou hast ravished my heart with one of thine eyes, with one chain of thy neck.
9
4Q107 · f2ii
כלה לבבת׳ני באחד מ##ע##ינ?י?׳ך## באחד[ ענק] [מצו]ר##נ#?י׳ך ׃ לבבת׳ני אח##ו#?ת##׳י#?
10
מַה־יָּפ֥וּ דֹדַ֖יִךְ אֲחֹתִ֣י כַלָּ֑ה מַה־טֹּ֤בוּ דֹדַ֨יִךְ֙ מִיַּ֔יִן וְרֵ֥יחַ שְׁמָנַ֖יִךְ מִכָּל־בְּשָׂמִֽים׃
10
τί ἐκαλλιώθησαν μαστοί σου ἀπὸ οἴνου, καὶ ὀσμὴ ἱματίων σου ὑπὲρ πάντα ἀρώματα;
10
Quam pulchræ sunt mammæ tuæ soror mea sponsa! pulchrióra sunt úbera tua vino, et odor unguentórum tuórum super ómnia arómata.
10
[not available]
10
How fair is thy love, my sister, [my] spouse! how much better is thy love than wine! and the smell of thine ointments than all spices!
10
4Q107 · f2ii
מה־יפו דדי׳ך אחות׳י ה# # # ו? מה־טב##[ו] דדי׳ך מן יין ור##[יח] שמנ׳ך מן כל בשמין ׃
11
נֹ֛פֶת תִּטֹּ֥פְנָה שִׂפְתוֹתַ֖יִךְ כַּלָּ֑ה דְּבַ֤שׁ וְחָלָב֙ תַּ֣חַת לְשׁוֹנֵ֔ךְ וְרֵ֥יחַ שַׂלְמֹתַ֖יִךְ כְּרֵ֥יחַ לְבָנֽוֹן׃ ס
11
κηρίον ἀποστάζουσιν χείλη σου, νύμφη · μέλι καὶ γάλα ὑπὸ τὴν γλῶσσάν σου, καὶ ὀσμὴ ἱματίων σου ὡς ὀσμὴ Λιβάνου.
11
Favus distíllans lábia tua sponsa: mel et lac sub lingua tua: et odor vestimentórum tuórum sicut odor thuris.
11
[not available]
11
Thy lips, O [my] spouse, drop [as] the honeycomb: honey and milk [are] under thy tongue; and the smell of thy garments [is] like the smell of Lebanon.
11
4Q107 · f2ii
נפת תטפנה שפתותי׳ך אחות׳י כלה דבש [וחלב] ׃
12
גַּ֥ן ׀ נָע֖וּל אֲחֹתִ֣י כַלָּ֑ה גַּ֥ל נָע֖וּל מַעְיָ֥ן חָתֽוּם׃
12
κῆπος κεκλεισμένος ἀδελφή μου νύμφη, κῆπος κεκλεισμένος, πηγὴ ἐσφραγισμένη ·
12
Hortus conclúsus soror mea sponsa, hortus conclúsus, fons signátus.
12
[not available]
12
A garden inclosed [is] my sister, [my] spouse; a spring shut up, a fountain sealed.
12
[not available]
13
שְׁלָחַ֨יִךְ֙ פַּרְדֵּ֣ס רִמּוֹנִ֔ים עִ֖ם פְּרִ֣י מְגָדִ֑ים כְּפָרִ֖ים עִם־נְרָדִֽים׃
13
ἀποστολαί σου παράδεισος μετὰ καρποῦ ἀκροδρύων, κύπροι μετὰ νάρδων ·
13
Emissiónes tuæ paradísus malórum punicórum cum pomórum frúctibus. Cypri cum nardo,
13
[not available]
13
Thy plants [are] an orchard of pomegranates, with pleasant fruits; camphire, with spikenard,
13
[not available]
14
נֵ֣רְדְּ ׀ וְכַרְכֹּ֗ם קָנֶה֙ וְקִנָּמ֔וֹן עִ֖ם כָּל־עֲצֵ֣י לְבוֹנָ֑ה מֹ֚ר וַאֲהָל֔וֹת עִ֖ם כָּל־רָאשֵׁ֥י בְשָׂמִֽים׃
14
νάρδος καὶ κρόκος, κάλαμος καὶ κιννάμωμον μετὰ πάντων ξύλων τοῦ Λιβάνου, σμύρνα ἀλὼθ μετὰ πάντων πρώτων μύρων ·
14
nardus et crocus, fístula et cinnamómum cum univérsis lignis Líbani, myrrha et áloe cum ómnibus primis unguéntis.
14
[not available]
14
Spikenard and saffron; calamus and cinnamon, with all trees of frankincense; myrrh and aloes, with all the chief spices:
14
4Q107 · f3
[וכרכם קנה וקנ]מ#[ון עם כל־עצי לבונה מר] [ואהלות עם כל־]ר##אשי בש#[מין ׃
15
מַעְיַ֣ן גַּנִּ֔ים בְּאֵ֖ר מַ֣יִם חַיִּ֑ים וְנֹזְלִ֖ים מִן־לְבָנֽוֹן׃
15
πηγὴ κήπου καὶ φρέαρ ὕδατος ζῶντος καὶ ῥοιζοῦντος ἀπὸ τοῦ Λιβάνου.
15
Fons hortórum: púteus aquárum vivéntium, quæ fluunt ímpetu de Líbano.
15
[not available]
15
A fountain of gardens, a well of living waters, and streams from Lebanon.
15
4Q107 · f3
מעין גנים] [באר מים חיי]ם# ונוזלים מ[ן־לבנון ׃
16
ע֤וּרִי צָפוֹן֙ וּב֣וֹאִי תֵימָ֔ן הָפִ֥יחִי גַנִּ֖י יִזְּל֣וּ בְשָׂמָ֑יו יָבֹ֤א דוֹדִי֙ לְגַנּ֔וֹ וְיֹאכַ֖ל פְּרִ֥י מְגָדָֽיו׃
16
Ἐξεγέρθητι, βορρᾶ · καὶ ἔρχου, νότε, καὶ διάπνευσον κῆπόν μου, καὶ ῥευσάτωσαν ἀρώματά μου.
16
Surge áquilo, et veni auster: perfla hortum meum, et fluant arómata illíus.
16
[not available]
16
Awake, O north wind; and come, thou south; blow upon my garden, [that] the spices thereof may flow out. Let my beloved come into his garden, and eat his pleasant fruits.
16
4Q107 · f3
[ובואי תימן ]ה##פיח#י גנ׳י י#?[זלו בשמי׳ו יבא דוד׳י] [ל]ג#?נ׳ו ויאכל מן ג[די׳ו ׃ עורי צפון]
THB
