THB
Hebrew (WLC)
⋮⋮
Greek (LXX)
⋮⋮
Latin (Vulgate)
⋮⋮
Samaritan (SP)
⋮⋮
English (KJV)
⋮⋮
Qumran (DSS)
⋮⋮
1
ט֥וֹב שֵׁ֖ם מִשֶּׁ֣מֶן ט֑וֹב וְי֣וֹם הַמָּ֔וֶת מִיּ֖וֹם הִוָּלְדֽוֹ׃
1
τί περισσὸν τῷ ἀνθρώπῳ; ὅτι τίς οἶδεν ἀγαθὸν τῷ ἀνθρώπῳ ἐν τῇ ζωῇ, ἀριθμὸν ἡμερῶν ζωῆς ματαιότητος αὐτοῦ; καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ἐν σκιᾷ · ὅτι τίς ἀπαγγελεῖ τῷ ἀνθρώπῳ τί ἔσται ὀπίσω αὐτοῦ ὑπὸ τὸν ἥλιον;
1
7:2
Mélius est nomen bonum, quam unguénta pretiósa: et dies mortis die nativitátis.
1
[not available]
1
A good name [is] better than precious ointment; and the day of death than the day of one ’s birth.
1
4Q109 · f1ii+3_6i
טוב שם # [ ] # ן? [טוב ויום המות מיום הו]ל#ד##׳ו#? ׃
2
ט֞וֹב לָלֶ֣כֶת אֶל־בֵּֽית־אֵ֗בֶל מִלֶּ֨כֶת֙ אֶל־בֵּ֣ית מִשְׁתֶּ֔ה בַּאֲשֶׁ֕ר ה֖וּא ס֣וֹף כָּל הָ־אָדָ֑ם וְהַחַ֖י יִתֵּ֥ן אֶל לִבּֽ־וֹ׃
2
Ἀγαθὸν ὄνομα ὑπὲρ ἔλαιον ἀγαθόν, καὶ ἡμέρα τοῦ θανάτου ὑπὲρ ἡμέραν γεννήσεως.
2
7:3
Mélius est ire ad domum luctus, quam ad domum convívii: in illa enim finis cunctórum admonétur hóminum, et vivens cógitat quid futúrum sit.
2
[not available]
2
[It is] better to go to the house of mourning, than to go to the house of feasting: for that [is] the end of all men; and the living will lay [it] to his heart.
2
4Q109 · f1ii+3_6i
ט##וב ללכת אל־בית־[אבל מלכת אל־בית ש]מחה[ באשר ה]ו#?אה כול סוף# [האדם והחי ית] # # ללב׳ו ׃
3
ט֥וֹב כַּ֖עַס מִשְּׂחֹ֑ק כִּֽי בְ־רֹ֥עַ פָּנִ֖ים יִ֥יטַב לֵֽב׃
3
ἀγαθὸν πορευθῆναι εἰς οἶκον πένθους ἢ ὅτι πορευθῆναι εἰς οἶκον πότου, καθότι τοῦτο τέλος παντὸς ἀνθρώπου, καὶ ὁ ζῶν δώσει ἀγαθὸν εἰς καρδίαν αὐτοῦ.
3
7:4
Mélior est ira risu, quia per tristítiam vultus corrígitur ánimus delinquéntis.
3
[not available]
3
Sorrow [is] better than laughter: for by the sadness of the countenance the heart is made better.
3
4Q109 · f1ii+3_6i
טוב כעס משחוק [כי ברע פנים יי]טב לב ׃
4
לֵ֤ב חֲכָמִים֙ בְּבֵ֣ית אֵ֔בֶל וְלֵ֥ב כְּסִילִ֖ים בְּבֵ֥ית שִׂמְחָֽה׃
4
ἀγαθὸν θυμὸς ὑπὲρ γέλωτα, ὅτι ἐν κακίᾳ προσώπου ἀγαθυνθήσεται ·
4
7:5
Cor sapiéntium ubi tristítia est, et cor stultórum ubi lætítia.
4
[not available]
4
The heart of the wise [is] in the house of mourning; but the heart of fools [is] in the house of mirth.
4
4Q109 · f1ii+3_6i
לב חכמים בית אבל [ולב כסילים ] # בית שמחה ׃
5
ט֕וֹב לִשְׁמֹ֖עַ גַּעֲרַ֣ת חָכָ֑ם מֵאִ֕ישׁ שֹׁמֵ֖עַ שִׁ֥יר כְּסִילִֽים׃
5
καρδία σοφῶν ἐν οἴκῳ πένθους, καὶ καρδία ἀφρόνων ἐν οἴκῳ εὐφροσύνης.
5
7:6
Mélius est a sapiénte córripi, quam stultórum adulatióne décipi:
5
[not available]
5
[It is] better to hear the rebuke of the wise, than for a man to hear the song of fools.
5
4Q109 · f1ii+3_6i
טוב לשמוע גערות [חכם מ]ל#(^ ש ^)מ#וע {{ # # # # # # }} שיר כסילים ׃
6
כִּ֣י כְק֤וֹל הַסִּירִים֙ תַּ֣חַת הַסִּ֔יר כֵּ֖ן שְׂחֹ֣ק הַכְּסִ֑יל וְגַם־זֶ֖ה הָֽבֶל׃
6
ἀγαθὸν τὸ ἀκοῦσαι ἐπιτίμησιν σοφοῦ ὑπὲρ ἄνδρα ἀκούοντα ᾆσμα ἀφρόνων.
6
7:7
quia sicut sónitus spinárum ardéntium sub olla, sic risus stulti: sed et hoc vánitas.
6
[not available]
6
For as the crackling of thorns under a pot, so [is] the laughter of the fool: this also [is] vanity.
6
4Q109 · f1ii+3_6i, f1iii+6ii_7
כי כ#קול [הסירים ת]ח##ת הסיר כן שחוק ה#כסיל גם־זה ε ]ה##בל {{ # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # # }} ε ׃
7
כִּ֥י הָעֹ֖שֶׁק יְהוֹלֵ֣ל חָכָ֑ם וִֽיאַבֵּ֥ד אֶת־לֵ֖ב מַתָּנָֽה׃
7
ὡς φωνὴ ἀκανθῶν ὑπὸ τὸν λέβητα, οὕτως γέλως τῶν ἀφρόνων · καί γε τοῦτο ματαιότης.
7
7:8
Calúmnia contúrbat sapiéntem, et perdet robur cordis illíus.
7
[not available]
7
Surely oppression maketh a wise man mad; and a gift destroyeth the heart.
7
4Q109 · f1iii+6ii_7
כי העשק יהולל] חכם ויעו?ה##[ את־לב מתנה ׃
8
ט֛וֹב אַחֲרִ֥ית דָּבָ֖ר מֵֽרֵאשִׁית֑וֹ ט֥וֹב אֶֽרֶךְ־ר֖וּחַ מִגְּבַהּ־רֽוּחַ׃
8
ὅτι ἡ συκοφαντία περιφέρει σοφὸν καὶ ἀπόλλυσι τὴν καρδίαν εὐγενείας αὐτοῦ.
8
7:9
Mélior est finis oratiónis, quam princípium. Mélior est pátiens arrogánte.
8
[not available]
8
Better [is] the end of a thing than the beginning thereof: [and] the patient in spirit [is] better than the proud in spirit.
8
4Q109 · f1iii+6ii_7
טוב אחרית דבר] מרשית׳ו [טוב ארך־רוח מגבה־רוח ׃
9
אַל־תְּבַהֵ֥ל בְּרֽוּחֲךָ֖ לִכְע֑וֹס כִּ֣י כַ֔עַס בְּחֵ֥יק כְּסִילִ֖ים יָנֽוּחַ׃
9
ἀγαθὴ ἐσχάτη λόγων ὑπὲρ ἀρχὴν αὐτοῦ, ἀγαθὸν μακρόθυμος ὑπὲρ ὑψηλὸν πνεύματι.
9
7:10
Ne sis velox ad irascéndum: quia ira in sinu stulti requiéscit.
9
[not available]
9
Be not hasty in thy spirit to be angry: for anger resteth in the bosom of fools.
9
4Q109 · f1iii+6ii_7
אל־תבהל] ברוח׳[ך לכעוס כי כעס בחיק כסילים ינוח] ׃
10
אַל־תֹּאמַר֙ מֶ֣ה הָיָ֔ה שֶׁ֤הַיָּמִים֙ הָרִ֣אשֹׁנִ֔ים הָי֥וּ טוֹבִ֖ים מֵאֵ֑לֶּה כִּ֛י לֹ֥א מֵחָכְמָ֖ה שָׁאַ֥לְתָּ עַל־זֶֽה׃
10
μὴ σπεύσῃς ἐν πνεύματί σου τοῦ θυμοῦσθαι, ὅτι θυμὸς ἐν κόλπῳ ἀφρόνων ἀναπαύσεται.
10
7:11
Ne dicas: Quid putas causæ est quod prióra témpora melióra fuére quam nunc sunt? stulta enim est huiuscémodi interrogátio.
10
[not available]
10
Say not thou, What is [the cause] that the former days were better than these? for thou dost not inquire wisely concerning this.
10
4Q109 · f1iii+6ii_7
[א]ל־[תאמר מה היה שהימים הראשנים היו] ׃
11
טוֹבָ֥ה חָכְמָ֖ה עִֽם־נַחֲלָ֑ה וְיֹתֵ֖ר לְרֹאֵ֥י הַשָּֽׁמֶשׁ׃
11
μὴ εἴπῃς Τί ἐγένετο ὅτι αἱ ἡμέραι αἱ πρότεραι ἦσαν ἀγαθαὶ ὑπὲρ ταύτας; ὅτι οὐκ ἐν σοφίᾳ ἐπηρώτησας περὶ τούτου.
11
7:12
Utílior est sapiéntia cum divítiis, et magis prodest vidéntibus solem.
11
[not available]
11
Wisdom [is] good with an inheritance: and [by it there is] profit to them that see the sun.
11
[not available]
12
כִּ֛י בְּצֵ֥ל הַֽחָכְמָ֖ה בְּצֵ֣ל הַכָּ֑סֶף וְיִתְר֣וֹן דַּ֔עַת הַֽחָכְמָ֖ה תְּחַיֶּ֥ה בְעָלֶֽיהָ׃
12
ἀγαθὴ σοφία μετὰ κληρονομίας καὶ περισσεία τοῖς θεωροῦσιν τὸν ἥλιον ·
12
7:13
Sicut enim prótegit sapiéntia, sic prótegit pecúnia: hoc autem plus habet erudítio et sapiéntia, quod vitam tríbuunt possessóri suo.
12
[not available]
12
For wisdom [is] a defence, [and] money [is] a defence: but the excellency of knowledge [is, that] wisdom giveth life to them that have it.
12
[not available]
13
רְאֵ֖ה אֶת־מַעֲשֵׂ֣ה הָאֱלֹהִ֑ים כִּ֣י מִ֤י יוּכַל֙ לְתַקֵּ֔ן אֵ֖ת אֲשֶׁ֥ר עִוְּתֽוֹ׃
13
ὅτι ἐν σκιᾷ αὐτῆς ἡ σοφία ὡς σκιὰ ἀργυρίου, καὶ περισσεία γνώσεως τῆς σοφίας ζωοποιήσει τὸν παρ᾽ αὐτῆς.
13
7:14
Consídera ópera Dei, quod nemo possit corrígere quem ille despéxerit.
13
[not available]
13
Consider the work of God: for who can make [that] straight, which he hath made crooked?
13
[not available]
14
בְּי֤וֹם טוֹבָה֙ הֱיֵ֣ה בְט֔וֹב וּבְי֥וֹם רָעָ֖ה רְאֵ֑ה גַּ֣ם אֶת־זֶ֤ה לְעֻמַּת־זֶה֙ עָשָׂ֣ה הָֽאֱלֹהִ֔ים עַל־דִּבְרַ֗ת שֶׁלֹּ֨א יִמְצָ֧א הָֽאָדָ֛ם אַחֲרָ֖יו מְאֽוּמָה׃
14
ἴδε τὰ ποιήματα τοῦ θεοῦ · ὅτι τίς δυνήσεται κοσμῆσαι ὃν ἂν ὁ θεὸς διαστρέψῃ αὐτόν;
14
7:15
In die bona frúere bonis, et malam diem prǽcave: sicut enim hanc, sic et illam fecit Deus, ut non invéniat homo contra eum iustas querimónias.
14
[not available]
14
In the day of prosperity be joyful, but in the day of adversity consider: God also hath set the one over against the other, to the end that man should find nothing after him.
14
[not available]
15
אֶת הַ־כֹּ֥ל רָאִ֖יתִי בִּימֵ֣י הֶבְלִ֑י יֵ֤שׁ צַדִּיק֙ אֹבֵ֣ד בְּצִדְק֔וֹ וְיֵ֣שׁ רָשָׁ֔ע מַאֲרִ֖יךְ בְּרָעָתֽוֹ׃
15
ἐν ἡμέρᾳ ἀγαθωσύνης ζῆθι ἐν ἀγαθῷ, καὶ ἴδε ἐν ἡμέρᾳ κακίας. ἴδε καί γε σὺν τούτῳ συμφώνως τοῦτο ἐποίησεν ὁ θεὸς περὶ λαλιᾶς, ἵνα μὴ εὕρῃ ὁ ἄνθρωπος ὀπίσω αὐτοῦ οὐδέν.
15
7:16
Hæc quoque vidi in diébus vanitátis meæ: iustus perit in iustítia sua, et ímpius multo vivit témpore in malítia sua.
15
[not available]
15
All [things] have I seen in the days of my vanity: there is a just [man] that perisheth in his righteousness, and there is a wicked [man] that prolongeth [his life] in his wickedness.
15
[not available]
16
אַל־תְּהִ֤י צַדִּיק֙ הַרְבֵּ֔ה וְאַל־תִּתְחַכַּ֖ם יוֹתֵ֑ר לָ֖מָּה תִּשּׁוֹמֵֽם׃
16
Τὰ πάντα εἶδον ἐν ἡμέραις ματαιότητός μου · ἔστιν δίκαιος ἀπολλύμενος ἐν δικαίῳ αὐτοῦ, καὶ ἔστιν ἀσεβὴς μένων ἐν κακίᾳ αὐτοῦ.
16
7:17
Noli esse iustus multum: neque plus sápias, quam necésse est, ne obstupéscas.
16
[not available]
16
Be not righteous over much; neither make thyself over wise: why shouldest thou destroy thyself?
16
[not available]
17
אַל־תִּרְשַׁ֥ע הַרְבֵּ֖ה וְאַל־תְּהִ֣י סָכָ֑ל לָ֥מָּה תָמ֖וּת בְּלֹ֥א עִתֶּֽךָ׃
17
μὴ γίνου δίκαιος πολὺ μηδὲ σοφίζου περισσά, μή ποτε ἐκπλαγῇς.
17
7:18
Ne ímpie agas multum: et noli esse stultus, ne moriáris in témpore non tuo.
17
[not available]
17
Be not over much wicked, neither be thou foolish: why shouldest thou die before thy time?
17
[not available]
18
ט֚וֹב אֲשֶׁ֣ר תֶּאֱחֹ֣ז בָּזֶ֔ה וְגַם מִ־זֶּ֖ה אַל־תַּנַּ֣ח אֶת יָדֶ֑־ךָ כִּֽי־יְרֵ֥א אֱלֹהִ֖ים יֵצֵ֥א אֶת כֻּלָּֽ־ם׃
18
μὴ ἀσεβήσῃς πολὺ καὶ μὴ γίνου σκληρός, ἵνα μὴ ἀποθάνῃς ἐν οὐ καιρῷ σου.
18
7:19
Bonum est te sustentáre iustum, sed et ab illo ne súbtrahas manum tuam: quia qui timet Deum, nihil négligit.
18
[not available]
18
[It is] good that thou shouldest take hold of this; yea, also from this withdraw not thine hand: for he that feareth God shall come forth of them all.
18
4Q109 · f1iii+6ii_7
# [ ε ׃
19
הַֽחָכְמָ֖ה תָּעֹ֣ז לֶחָכָ֑ם מֵֽעֲשָׂרָה֙ שַׁלִּיטִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָי֖וּ בָּעִֽיר׃
19
ἀγαθὸν τὸ ἀντέχεσθαί σε ἐν τούτῳ, καί γε ἀπὸ τούτου μὴ μιάνῃς τὴν χεῖρά σου, ὅτι φοβουμένοις τὸν θεὸν ἐξελεύσεται τὰ πάντα.
19
7:20
Sapiéntia confortávit sapiéntem super decem príncipes civitátis.
19
[not available]
19
Wisdom strengtheneth the wise more than ten mighty [men] which are in the city.
19
4Q109 · f1iii+6ii_7
ה##[חכמה] תעז?ר # # [ ε מעשרה שליטים] ש[היו] בעיר ׃
20
כִּ֣י אָדָ֔ם אֵ֥ין צַדִּ֖יק בָּאָ֑רֶץ אֲשֶׁ֥ר יַעֲשֶׂה־טּ֖וֹב וְלֹ֥א יֶחֱטָֽא׃
20
Ἡ σοφία βοηθήσει τῷ σοφῷ ὑπὲρ δέκα ἐξουσιάζοντας τοὺς ὄντας ἐν τῇ πόλει ·
20
7:21
Non est enim homo iustus in terra, qui fáciat bonum, et non peccet.
20
[not available]
20
For [there is] not a just man upon earth, that doeth good, and sinneth not.
20
4Q109 · f1iii+6ii_7
כ##[י אדם אין צדיק בארץ] ש#[יע]שה־טוב ו#?[לא יחטא ε ׃
21
גַּ֤ם לְכָל הַ־דְּבָרִים֙ אֲשֶׁ֣ר יְדַבֵּ֔רוּ אַל־תִּתֵּ֖ן לִבֶּ֑ךָ אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־תִשְׁמַ֥ע אֶֽת עַבְדְּ־ךָ֖ מְקַלְלֶֽךָ׃
21
ὅτι ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν δίκαιος ἐν τῇ γῇ, ὃς ποιήσει ἀγαθὸν καὶ οὐχ ἁμαρτήσεται
21
7:22
Sed et cunctis sermónibus, qui dicúntur, ne accómodes cor tuum: ne forte áudias servum tuum maledicéntem tibi.
21
[not available]
21
Also take no heed unto all words that are spoken; lest thou hear thy servant curse thee:
21
[not available]
22
כִּ֛י גַּם־פְּעָמִ֥ים רַבּ֖וֹת יָדַ֣ע לִבֶּ֑ךָ אֲשֶׁ֥ר גַּם־את קִלַּ֥לְתָּ אֲחֵרִֽים׃
22
καί γε εἰς πάντας λόγους οὓς λαλήσουσιν ἀσεβεῖς μὴ θῇς καρδίαν σου, ὅπως μὴ ἀκούσῃς τοῦ δούλου σου καταρωμένου σε ·
22
7:23
Scit enim consciéntia tua, quia et tu crebro maledixísti áliis.
22
[not available]
22
For oftentimes also thine own heart knoweth that thou thyself likewise hast cursed others.
22
[not available]
23
כָּל־זֹ֖ה נִסִּ֣יתִי בַֽחָכְמָ֑ה אָמַ֣רְתִּי אֶחְכָּ֔מָה וְהִ֖יא רְחוֹקָ֥ה מִמֶּֽנִּי׃
23
ὅτι πλειστάκις πονηρεύσεταί σε καὶ καθόδους πολλὰς κακώσει καρδία σου, ὅτι ὡς καί γε σὺ κατηράσω ἑτέρους.
23
7:24
Cuncta tentávi in sapiéntia. Dixi: Sápiens effíciar: et ipsa lóngius recéssit a me
23
[not available]
23
All this have I proved by wisdom: I said, I will be wise; but it [was] far from me.
23
[not available]
24
רָח֖וֹק מַה שֶּׁ־הָיָ֑ה וְעָמֹ֥ק ׀ עָמֹ֖ק מִ֥י יִמְצָאֶֽנּוּ׃
24
Πάντα ταῦτα ἐπείρασα ἐν σοφίᾳ. εἶπα Σοφισθήσομαι
24
7:25
multo magis quam erat: et alta profúnditas, quis invéniet eam?
24
[not available]
24
That which is far off, and exceeding deep, who can find it out?
24
[not available]
25
סַבּ֨וֹתִֽי אֲנִ֤י וְלִבִּי֙ לָדַ֣עַת וְלָת֔וּר וּבַקֵּ֥שׁ חָכְמָ֖ה וְחֶשְׁבּ֑וֹן וְלָדַ֨עַת֙ רֶ֣שַׁע כֶּ֔סֶל וְהַסִּכְל֖וּת הוֹלֵלֽוֹת׃
25
καὶ αὕτη ἐμακρύνθη ἀπ᾽ ἐμοῦ · μακρὰν ὑπὲρ ὃ ἦν, καὶ βαθὺ βάθος, τίς εὑρήσει αὐτό;
25
7:26
Lustrávi univérsa ánimo meo, ut scirem et considerárem, et quǽrerem sapiéntiam, et ratiónem: et ut cognóscerem impietátem stulti, et errórem imprudéntium:
25
[not available]
25
I applied mine heart to know, and to search, and to seek out wisdom, and the reason [of things], and to know the wickedness of folly, even of foolishness [and] madness:
25
[not available]
26
וּמוֹצֶ֨א אֲנִ֜י מַ֣ר מִמָּ֗וֶת אֶת הָֽ־אִשָּׁה֙ אֲשֶׁר־הִ֨יא מְצוֹדִ֧ים וַחֲרָמִ֛ים לִבָּ֖הּ אֲסוּרִ֣ים יָדֶ֑יהָ ט֞וֹב לִפְנֵ֤י הָאֱלֹהִים֙ יִמָּלֵ֣ט מִמֶּ֔נָּה וְחוֹטֵ֖א יִלָּ֥כֶד בָּֽהּ׃
26
ἐκύκλωσα ἐγώ, καὶ ἡ καρδία μου τοῦ γνῶναι καὶ τοῦ κατασκέψασθαι καὶ ζητῆσαι σοφίαν καὶ ψῆφον, καὶ τοῦ γνῶναι ἀσεβοῦς ἀφροσύνην καὶ ὀχληρίαν καὶ περιφοράν ·
26
7:27
et invéni amariórem morte mulíerem, quæ láqueus venatórum est, et sagéna cor eius: víncula sunt manus illíus. Qui placet Deo, effúgiet illam: qui autem peccátor est, capiétur ab illa.
26
[not available]
26
And I find more bitter than death the woman, whose heart [is] snares and nets, [and] her hands [as] bands: whoso pleaseth God shall escape from her; but the sinner shall be taken by her.
26
[not available]
27
רְאֵה֙ זֶ֣ה מָצָ֔אתִי אָמְרָ֖ה קֹהֶ֑לֶת אַחַ֥ת לְאַחַ֖ת לִמְצֹ֥א חֶשְׁבּֽוֹן׃
27
καὶ εὑρίσκω ἐγὼ αὐτήν, καὶ ἐρῶ πικρότερον ὑπὲρ θάνατον · σὺν τὴν γυναῖκα ἥτις ἐστὶν θήρευμα, καὶ σαγῆναι καρδία αὐτῆς, δεσμὸς εἰς χεῖρας αὐτῆς · ἀγαθὸς πρὸ προσώπου τοῦ θεοῦ ἐξαιρεθήσεται ἀπ᾽ αὐτῆς, καὶ ἁμαρτάνων συλλημφθήσεται ἐν αὐτῇ.
27
7:28
Ecce hoc invéni, dixit Ecclesiástes, unum et álterum ut invenírem ratiónem,
27
[not available]
27
Behold, this have I found, saith the preacher, [counting] one by one, to find out the account:
27
[not available]
28
אֲשֶׁ֛ר עוֹד־בִּקְשָׁ֥ה נַפְשִׁ֖י וְלֹ֣א מָצָ֑אתִי אָדָ֞ם אֶחָ֤ד מֵאֶ֨לֶף֙ מָצָ֔אתִי וְאִשָּׁ֥ה בְכָל־אֵ֖לֶּה לֹ֥א מָצָֽאתִי׃
28
ἴδε τοῦτο εὗρον, εἶπεν ὁ ἐκκλησιαστής, μία τῇ μιᾷ, τοῦ εὑρεῖν λογισμὸν
28
7:29
quam adhuc quærit ánima mea, et non invéni. Virum de mille unum réperi: mulíerem ex ómnibus non invéni.
28
[not available]
28
Which yet my soul seeketh, but I find not: one man among a thousand have I found; but a woman among all those have I not found.
28
[not available]
29
לְבַד֙ רְאֵה־זֶ֣ה מָצָ֔אתִי אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֧ה הָאֱלֹהִ֛ים אֶת הָ־אָדָ֖ם יָשָׁ֑ר וְהֵ֥מָּה בִקְשׁ֖וּ חִשְּׁבֹנ֥וֹת רַבִּֽים׃
29
ὃν ἐπεζήτησεν ἡ ψυχή μου, καὶ οὐχ εὗρον · καὶ ἄνθρωπον ἕνα ἀπὸ χιλίων εὗρον, καὶ γυναῖκα ἐν πᾶσι τούτοις οὐχ εὗρον.
29
7:30
Solúmmodo hoc invéni, quod fécerit Deus hóminem rectum, et ipse se infinítis miscúerit quæstiónibus. Quis talis ut sápiens est? et quis cognóvit solutiónem verbi?
29
[not available]
29
Lo, this only have I found, that God hath made man upright; but they have sought out many inventions.
29
[not available]
