THB
Hebrew (WLC)
⋮⋮
Greek (LXX)
⋮⋮
Latin (Vulgate)
⋮⋮
Samaritan (SP)
⋮⋮
English (KJV)
⋮⋮
Qumran (DSS)
⋮⋮
1
חָ֭כְמוֹת בָּנְתָ֣ה בֵיתָ֑הּ חָצְבָ֖ה עַמּוּדֶ֣יהָ שִׁבְעָֽה׃
1
Ἡ σοφία οἰκοδόμησεν ἑαυτῇ οἶκον, καὶ ὑπήρεισεν στύλους ἑπτά ·
1
Sapiéntia ædificávit sibi domum: excídit colúmnas septem.
1
[not available]
1
Wisdom hath builded her house, she hath hewn out her seven pillars:
1
[not available]
2
טָבְחָ֣ה טִ֭בְחָהּ מָסְכָ֣ה יֵינָ֑הּ אַ֝֗ף עָֽרְכָ֥ה שֻׁלְחָנָֽהּ׃
2
ἔσφαξεν τὰ ἑαυτῆς θύματα, ἐκέρασεν εἰς κρατῆρα τὸν ἑαυτῆς οἶνον, καὶ ἡτοιμάσατο τὴν ἑαυτῆς τράπεζαν ·
2
Immolávit víctimas suas, míscuit vinum, et propósuit mensam suam.
2
[not available]
2
She hath killed her beasts; she hath mingled her wine; she hath also furnished her table.
2
[not available]
3
שָֽׁלְחָ֣ה נַעֲרֹתֶ֣יהָ תִקְרָ֑א עַל־גַּ֝פֵּ֗י מְרֹ֣מֵי קָֽרֶת׃
3
ἀπέστειλεν τοὺς ἑαυτῆς δούλους, συγκαλοῦσα μετὰ ὑψηλοῦ κηρύγματος ἐπὶ κρατῆρα, λέγουσα
3
Misit ancíllas suas ut vocárent ad arcem et ad mœ́nia civitátis:
3
[not available]
3
She hath sent forth her maidens: she crieth upon the highest places of the city,
3
[not available]
4
מִי־פֶ֭תִי יָסֻ֣ר הֵ֑נָּה חֲסַר־לֵ֝֗ב אָ֣מְרָה לּֽוֹ׃
4
Ὅς ἐστιν ἄφρων, ἐκκλινάτω πρὸς μέ · καὶ τοῖς ἐνδεέσι φρενῶν εἶπεν
4
Si quis est párvulus, véniat ad me. Et insipiéntibus locúta est:
4
[not available]
4
Whoso [is] simple, let him turn in hither: [as for] him that wanteth understanding, she saith to him,
4
[not available]
5
לְ֭כוּ לַחֲמ֣וּ בְֽלַחֲמִ֑י וּ֝שְׁת֗וּ בְּיַ֣יִן מָסָֽכְתִּי׃
5
Ἔλθατε, φάγετε τῶν ἐμῶν ἄρτων, καὶ πίετε οἶνον ὃν ἐκέρασα ὑμῖν ·
5
Veníte, comédite panem meum, et bíbite vinum quod míscui vobis.
5
[not available]
5
Come, eat of my bread, and drink of the wine [which] I have mingled.
5
[not available]
6
עִזְב֣וּ פְתָאיִ֣ם וִֽחְי֑וּ וְ֝אִשְׁר֗וּ בְּדֶ֣רֶךְ בִּינָֽה׃
6
ἀπολείπετε ἀφροσύνην, ἵνα εἰς τὸν αἰῶνα βασιλεύσητε, καὶ ζητήσατε φρόνησιν, καὶ κατορθώσατε ἐν γνώσει σύνεσιν.
6
Relínquite infántiam, et vívite, et ambuláte per vias prudéntiæ.
6
[not available]
6
Forsake the foolish, and live; and go in the way of understanding.
6
[not available]
7
יֹ֤סֵ֨ר ׀ לֵ֗ץ לֹקֵ֣חַֽ ל֣וֹ קָל֑וֹן וּמוֹכִ֖יחַ לְרָשָׁ֣ע מוּמֽוֹ׃
7
Ὁ παιδεύων κακοὺς λήμψεται ἑαυτῷ ἀτιμίαν · ἐλέγχων δὲ τὸν ἀσεβῆ μωμήσεται ἑαυτόν.
7
Qui érudit derisórem, ipse iniúriam sibi facit: et qui árguit ímpium, sibi máculam génerat.
7
[not available]
7
He that reproveth a scorner getteth to himself shame: and he that rebuketh a wicked [man getteth] himself a blot.
7
[not available]
8
אַל־תּ֣וֹכַח לֵ֭ץ פֶּן יִשְׂנָאֶ֑־ךָּ הוֹכַ֥ח לְ֝חָכָ֗ם וְיֶאֱהָבֶֽךָּ׃
8
μὴ ἔλεγχε κακούς, ἵνα μὴ μισῶσίν σε · ἔλεγχε σοφόν, καὶ ἀγαπήσει σε.
8
Noli argúere derisórem, ne óderit te: árgue sapiéntem, et díliget te.
8
[not available]
8
Reprove not a scorner, lest he hate thee: rebuke a wise man, and he will love thee.
8
[not available]
9
תֵּ֣ן לְ֭חָכָם וְיֶחְכַּם־ע֑וֹד הוֹדַ֥ע לְ֝צַדִּ֗יק וְי֣וֹסֶף לֶֽקַח׃ פ
9
δίδου σοφῷ ἀφορμήν, καὶ σοφώτερος ἔσται · γνώριζε δικαίῳ, καὶ προσθήσει τοῦ δέχεσθαι.
9
Da sapiénti occasiónem, et addétur ei sapiéntia: doce iustum, et festinábit accípere.
9
[not available]
9
Give [instruction] to a wise [man], and he will be yet wiser: teach a just [man], and he will increase in learning.
9
[not available]
10
תְּחִלַּ֣ת חָ֭כְמָה יִרְאַ֣ת יְהוָ֑ה וְדַ֖עַת קְדֹשִׁ֣ים בִּינָֽה׃
10
ἀρχὴ σοφίας φόβος Κυρίου, καὶ βουλὴ ἁγίων σύνεσις · τὸ γὰρ γνῶναι νόμον διανοίας ἐστὶν ἀγαθῆς.
10
Princípium sapiéntiæ timor Dómini, et sciéntia sanctórum prudéntia.
10
[not available]
10
The fear of the LORD [is] the beginning of wisdom: and the knowledge of the holy [is] understanding.
10
[not available]
11
כִּי בִ֭־י יִרְבּ֣וּ יָמֶ֑יךָ וְיוֹסִ֥יפוּ לְּ֝ךָ֗ שְׁנ֣וֹת חַיִּֽים׃
11
τούτῳ γὰρ τῷ τρόπῳ πολὺν ζήσεις χρόνον, καὶ προστεθήσεταί σοι ἔτη ζωῆς σου.
11
Per me enim multiplicabúntur dies tui, et addéntur tibi anni vitæ.
11
[not available]
11
For by me thy days shall be multiplied, and the years of thy life shall be increased.
11
[not available]
12
אִם־חָ֭כַמְתָּ חָכַ֣מְתָּ לָּ֑ךְ וְ֝לַ֗צְתָּ לְֽבַדְּךָ֥ תִשָּֽׂא׃
12
υἱέ, ἐὰν σοφὸς γένῃ σεαυτῷ, σοφὸς ἔσῃ καὶ τοῖς πλησίον · ἐὰν δὲ κακὸς ἀποβῇς, μόνος ἂν ἀντλήσεις κακά. ὃς ἐρείδεται ἐπὶ ψεύδεσιν, οὗτος ποιμαίνει ἀνέμους, ὁ δ᾽ αὐτὸς διώξεται ὄρνεα πετόμενα · ἀπέλιπεν γὰρ ὁδοὺς τοῦ ἑαυτοῦ ἀμπελῶνος, τοὺς δὲ ἄξονας τοῦ ἰδίου γεωργίου πεπλάνηται · διαπορεύεται δὲ δι᾽ ἀνύδρου ἐρήμου καὶ γῆν διατεταγμένην ἐν διψώδεσιν, συνάγει δὲ χερσὶν ἀκαρπίαν.
12
Si sápiens fúeris, tibimetípsi eris: si autem illúsor, solus portábis malum.
12
[not available]
12
If thou be wise, thou shalt be wise for thyself: but [if] thou scornest, thou alone shalt bear [it].
12
[not available]
13
אֵ֣שֶׁת כְּ֭סִילוּת הֹֽמִיָּ֑ה פְּ֝תַיּ֗וּת וּבַל־יָ֥דְעָה מָּֽה׃
13
Γυνὴ ἄφρων καὶ θρασεῖα ἐνδεὴς ψωμοῦ γίνεται, ἣ οὐκ ἐπίσταται αἰσχύνην ·
13
Múlier stulta et clamósa, plenáque illécebris, et nihil omníno sciens,
13
[not available]
13
A foolish woman [is] clamorous: [she is] simple, and knoweth nothing.
13
[not available]
14
וְֽ֭יָשְׁבָה לְפֶ֣תַח בֵּיתָ֑הּ עַל־כִּ֝סֵּ֗א מְרֹ֣מֵי קָֽרֶת׃
14
ἐκάθισεν ἐπὶ θύραις τοῦ ἑαυτῆς οἴκου ἐπὶ δίφρου, ἐμφανῶς ἐν πλατείαις
14
sedit in fóribus domus suæ, super sellam in excélso urbis loco,
14
[not available]
14
For she sitteth at the door of her house, on a seat in the high places of the city,
14
[not available]
15
לִקְרֹ֥א לְעֹֽבְרֵי־דָ֑רֶךְ הַֽ֝מְיַשְּׁרִ֗ים אֹֽרְחוֹתָֽם׃
15
προσκαλουμένη τοὺς παριόντας καὶ κατευθύνοντας ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν
15
ut vocáret transeúntes per viam, et pergéntes itínere suo:
15
[not available]
15
To call passengers who go right on their ways:
15
[not available]
16
מִי־פֶ֭תִי יָסֻ֣ר הֵ֑נָּה וַחֲסַר־לֵ֝֗ב וְאָ֣מְרָה לּֽוֹ׃
16
Ὅς ἐστιν ὑμῶν ἀφρονέστατος, ἐκκλινάτω πρὸς μέ · ἐνδεέσι δὲ φρονήσεως παρακελεύομαι λέγουσα
16
Qui est párvulus, declínet ad me. Et vecórdi locúta est:
16
[not available]
16
Whoso [is] simple, let him turn in hither: and [as for] him that wanteth understanding, she saith to him,
16
4Q103a · f1
[מי־פתי יסר הנה וחסר־ל]ב ואמרה[ ל׳ו] ׃
17
מַֽיִם־גְּנוּבִ֥ים יִמְתָּ֑קוּ וְלֶ֖חֶם סְתָרִ֣ים יִנְעָֽם׃
17
Ἄρτων κρυφίων ἡδέως ἅψασθε, καὶ ὕδατος κλοπῆς γλυκεροῦ.
17
Aquæ furtívæ dulcióres sunt, et panis abscónditus suávior.
17
[not available]
17
Stolen waters are sweet, and bread [eaten] in secret is pleasant.
17
4Q103a · f1
[מים־גנובים ימתקו ולח]ם## [סתרים ינעם] ׃
18
וְֽלֹא־יָ֭דַע כִּֽי־רְפָאִ֣ים שָׁ֑ם בְּעִמְקֵ֖י שְׁא֣וֹל קְרֻאֶֽיהָ׃ פ
18
ὁ δὲ οὐκ οἶδεν ὅτι γηγενεῖς παρ᾽ αὐτῇ ὄλλυνται, καὶ ἐπὶ πέτευρον ᾅδου συναντᾷ. ἀλλὰ ἀποπήδησον, μὴ χρονίσῃς ἐν τῷ τόπῳ, μηδὲ ἐπιστήσῃς τὸ σὸν ὄμμα πρὸς αὐτήν · οὕτως γὰρ διαβήσῃ ὕδωρ ἀλλότριον · ἀπὸ δὲ ὕδατος ἀλλοτρίου ἀπόσχου, καὶ ἀπὸ πηγῆς ἀλλοτρίας μὴ πίῃς, ἵνα πολὺν ζήσῃς χρόνον, προστεθῇ δέ σοι ἔτη ζωῆς.
18
Et ignorávit quod ibi sint gigántes, et in profúndis inférni convívæ eius.
18
[not available]
18
But he knoweth not that the dead [are] there; [and that] her guests [are] in the depths of hell.
18
[not available]
